16/2/2007 - eylüle çeyrek kala..

Eylüle çeyrek kala… EYLÜLE ÇEYREK KALA 05 Þubat 2007 Pazartesi 20:31

Eylüle çeyrek kala… Alnýmýn çatýnda bir baykuþ ötüyordu, Karanlýk bir gecenin firarisiydim o gece.. Ayaklarýmýn dibinde cansýz bedenler yatýyordu, Ben benden kaçýyordum, Yüreðim aðzýmda atýyordu…. Çehresi zifiriydi gecenin, çatýktý kaþlarý, Nefesler kesiliyor, tetikler düþüyordu. Genç bedenlerin, ayrýlýrken vücudundan baþlarý, Yýldýzlar kayýyordu… Yýldýzlar üþüyordu… Ellerim yanýyordu o gece, Parmaklarým soðuk tetikte. Kaç kiþiyi vurdum kaç kiþi beni vurdu, Ayný tabutluklara kondum, vurduklarýmla birlikte… Eylüle çeyrek kala bir karanlýk gecede, Ben benden firar ettim anne! Sen beni hep ölü bildin, Gelemedim… Kanlý ellerimle ellerini öpemedim. Elim tetiðe deðdi anne.. kurþun; bir cana… O gece ben, kendimden firariydim Kanlý ellerimle gözlerimdeki yaþý sildim, Affet anne, katil olmak istemezdim. Keþke dinleseydim seni o gece, Keþke dizlerinin dibinden hiç gitmeseydim.. Gizlenmiþtim aslýnda ama biliyordum, bulacaklardý, Bir namlu parladý birden karþýmda ve bir çift göz! Kýzma anne! Vurmasam vuracaklardý… Düþtü elimden silahým… Yerde bir çift gözvardý, gözlerime çakýlý… Niçin vurdum? Niçin vuracaktý? Bilmiyordum.. Yýllarca hep o gözleri gördüm; gözlerime bakýlý… O gece ben, anne o gece, Firariydim kendimden.. O gece kýydým bir insana, Bir de içimdeki insanlýða.. Bir de sana anne! Bir de sana!